'Het is een fase'

Klopt, maar verdien je als ouder niet meer dan dat als antwoord?

 

Het blijft toch altijd een beetje spannend.  Je kwetsbaar op durven stellen; durven aangeven dat je ergens over twijfelt. 

 

Hoe sterk die imperfectie en kwetsbaarheid je ook kan maken. En hoe erg we ons ook zouden mogen beseffen dat het helemaal oké is om om hulp te vragen en aan te geven dat je weleens twijfelt; je bent namelijk niet alleen! 

 

Maar goed, je hebt het gedurfd, je hebt een vraag durven stellen, durven aangeven dat je twijfelt over iets waar je je misschien wel het meest kwetsbaarst en onzekerst over kan voelen - de opvoeding van je kindje- iets wat je zo graag goed wilt doen.

 

En dan krijg je als antwoord: ‘het is een fase’

 

Ja, technisch gezien klopt dat wel. Het is inderdaad vaak een fase. Maar goed, na die fase zal er snel genoeg weer een andere fase komen, geloof me. En dan?

 

Verdien je als ouder niet iets meer dan dat antwoord? Een antwoord waarin je serieus wordt genomen. Je kwetsbaarheid wordt gezien en er echt met je mee wordt gedacht. Ik denk van wel!

 

Zou het niet fijn zijn om ook die fases soms wat makkelijker te kunnen maken. Voor zowel jou als je kind.

Door je kindje net iets beter leren begrijpen, waardoor je ook de volgende keer met nog meer rust  ‘die volgende fase’ aan kunt gaan? En je meer vertrouwen krijgt in de dagelijkse opvoeding?

 

Dat gun ik iedere ouder & kind. 

En ik hoop daar door laagdrempelige pedagogiek en met meedenken op maat ergens een kleine bijdrage aan te kunnen leveren.

 

Mocht ik op een of andere manier voor jou of een bekende in een (toekomstige) fase iets kunnen betekenen, stuur me gerust een berichtje.

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀