Ergens niet over praten betekent niet dat het er voor je kind niet is

Kinderen zijn nét mensen en voelen zoveel aan

 

Je wilt graag je kind beschermen en het niet teveel belasten met jouw gevoelens en emoties.

Dus zeg je dingen vaak misschien maar gewoon even niet.

 

Maar betekent dat je iets niet benoemt ook dat je kind het niet voelt?

 

Een kind is ook gewoon nét een mens…

Zelfs als jij dingen niet bespreekt, maar ze wel sterk aanwezig zijn, voel je kind dat aan.

Bijvoorbeeld als je steeds chagrijnig of verdrietig thuiskomt van je werkt of ruzie hebt (gehad) met een dierbare, voelt je kind dat er iets is.

 

Jíj́ weet op dat moment dat het niks met je kind te maken heeft, dat je kind er niks aan kan doen.

 

Maar als jij ‘het gevoel/de sfeer’ geen woorden geeft, zal je kind het misschien zelf gaan invullen.

 

Vooral jonge kinderen - die vanuit nature nog erg op zichzelf (egocentrisch) gericht zijn- zullen snel denken dat zij die slechte sfeer of stress veroorzaakt hebben - en zich dus verantwoordelijk voelen.

 

Het kan dus helpen om een volgende keer een wél te benoemen wat er speelt
-niet tot in details als dat niet nodig, niet goed voelt of niet past bij de leeftijd-

Maar als je kind een sfeer of jouw humeur kan aanvoelen; benoem het dan, geef er woorden aan.

En laat je kind weten dat het niet verantwoordelijk is voor de sfeer of jouw gevoel en er dus ook niks aan hoeft te doen.