Een kind is een volwaardig persoon,
niet alleen een toekomstige volwassene

Françoise Dolto

 

‘Dat leg ik je later nog wel eens uit’​​​​​​​​
‘Dat begrijp je wel als je groot bent’​​​​​​​​
​​​​​​​​
Waarom zou ‘later’ niet soms gewoon al ‘nu’ zijn?​​​​​​​​
​​​​​​​​
Zouden we niet gewoon van de geboorte af aan (en daarvoor) al vaker mét kinderen kunnen communiceren, praten, naar ze leren luisteren en ze zo respecteren als volwaardig persoon?​​​​​​​​
​​​​​​​​
Natuurlijk kun je je aanpassen aan de leeftijd van je kind en hoef je niet alle details te bespreken. ​​​​​​​​
-Zolang je maar zo dicht mogelijk bij de waarheid blijft; Zo voorkom je verwarring bij het kind (gevoel wat niet klopt met wat er gezegd wordt) en leer je je kind de dingen in de wereld om hen heen te helpen plaatsen.-​​​​​​​​
​​​​​​​​
Het kan hem al in kleine dingen zitten, zoals:​​​​​​​​
❥ Bij kleine kinderen vertellen wat je gaat doen - bijvoorbeeld oppakken van je kind, luier verschonen of flesje geven.​​​​​​​​
❥ Even aangeven als je even de kamer uitgaat of weggaat (en aangeven dat je terugkomt) of als je even vanuit een activiteit met je kind iets anders gaat doen.​​​​​​​​
❥ Praten mét je kind, je kind erbij betrekken, vooral als je het óver hem of haar ​​​​​​​​hebt..
​​​​​​​​
En zo zijn er nog heel veel situaties te bedenken waarbij we je je misschien kunt afvragen waarom we kinderen soms nog anders behandelen dan volwassenen. Ons kunnen afvragen of hoe kinderen situaties ervaren eigenlijk zo verschillend is van hoe wij dat zouden doen.​​​​​​​​
En op die manier- zonder nou te gaan oordelen of over jezelf te gaan twijfelen- je kind zo nog net een beetje beter leert begrijpen...