Dromen

& de mamamaffia

De Mamamaffia, 

opvoeders en anderen die elkaar vaak goed bedoeld, maar vaak ook ongevraagd, adviseren,

 

Over elkaar oordelen, het gaat soms zo makkelijk en nagenoeg onbewust, of het nou online is of juist live door niks te zeggen -maar ondertussen wel van alles te laten merken-

 

Zich er vaak niet van bewust zijn wat er allemaal speelt bij anderen. En dat al die adviezen en oordelen soms juist alleen nog maar onzekerder kunnen maken.

 

Ik kan daar van alles over vinden - of zelf over kunnen gaan oordelen - maar ik geloof dat achter al die oordelen en adviezen vaak (naast goede bedoelingen) vooral eigen onzekerheid schuilt.

Net zoals we bij kinderen vaak de traditionele rollen van ‘pester’ en ‘gepeste’ onderscheiden, maar allebei vaak net zo onzeker zijn, maar dat net anders uiten. In beide situaties (van de mamamaffia en pester) keur dit daarmee niet het gedrag goed, maar vraagt het tegelijk ook om verder te kijken.

 

Want hoe mooi zou het zijn als we die onzekerheid - aan beide kanten- eens zouden kunnen omzetten. Naar ons kwetsbaar durven opstellen, laten zien dat ook wij twijfelen (opvoeders in alle soorten en maten), en het daarmee makkelijker maken voor anderen dat ook te durven.

 

Laten we vanuit die twijfels om hulp durven vragen, met elkaar verbinden, want samen staan we zoveel sterker en weten we zoveel meer.

 

Natuurlijk is daar - vooral in het begin- misschien wat moed voor nodig - voelt het eng, kwetsbaar of onwennig - maar ik geloof echt dat daar de kracht in zit. De kracht van kwetsbaarheid & verbinding.

 

Ik droom daarom graag van een wereld waar twijfels er mogen zijn. Waar we kwetsbaar durven zijn en om hulp durven vragen, voordat twijfels problemen worden. Waarin we kinderen laten zien dat het oké is om het even niet te weten. Dat je mag struikelen en fouten maken, omdat het niet perfect hoeft en je mag blijven leren. Dat emoties er mogen zijn en je om hulp mag durven vragen, dat dat niet zwak is, maar je juist dapper en krachtig maakt. Dat we samen vaak zoveel sterker staan dan alleen. Niemand weet of kan alles, dat hoeft ook niet, veel belangrijker is om te ontdekken waar jij niet alleen goed in bent, maar vooral gelukkig van wordt en daarop te focussen. 

 

Ik zou zo graag zien dat ouders en kinderen het zichzelf iets minder ingewikkeld maken. Dat ouders toe durven geven dat ze soms twijfelen en dat ze gaan voelen dat dat oké is. Dat we ons als opvoeders minder laten leiden door wat ‘moet’ of ‘hoort’, maar meer gaan doen wat past bij hun eigen gevoel en kind. En dat ieder kind zichzelf kan zijn en leert dat er niet ‘allerlei voorwaarden zijn’ om ertoe te doen…maar dat dat gewoon zo is. 

 

Als pedagoog hoop ik hierin ergens een verschil te kunnen maken - hoe klein ook - en ouders & kinderen te begeleiden voordat twijfels problemen worden. En ouders zich minder alleen voelen in de zoektocht en uitdagingen van de opvoeding. Zodat onzekerheid en kwetsbaarheid hopelijk omgezet worden in verbinding & kracht/geloof in zichzelf.